Baza wiedzy

Wiedza i narzędzia przydatne w codziennej pracy Animatora

Użytkownicy

Piłkarskie Drużyny Kobiet – czyli dlaczego nie grać w spódnicy?

Spis treści

W małej wiejskiej gminie Piecki od września spotyka się grupa uczennic ze szkoły podstawowej, gimnazjum i liceum, które nie tylko grają w piłkę nożną, ale które chcą pokazać innym dziewczynom, rodzicom, nauczycielom i grającym chłopakom, że kobiety mogą uprawiać ten sport na poważnie - i w spodniach, i w spódnicy. Dziewczyny z tej ekipy udowodnić, że jest to całkiem kobieca pasja i że warto się nią zarazić w młodym wieku zamiast siedzieć w domu przed komputerem.

Dziewczyny, to nie dla was”, czyli przeciw dyskryminacji w sporcie

Za główny cel swojego projektu obrały po pierwsze to, aby więcej dziewczyn - młodszych, starszych i w ich wieku - zainteresowało się grą w piłkę nożną i weszło do drużyny Piecek. Po drugie uznały, że ważnym celem jest uświadomienie otoczenia, że w sporcie też istnieje dyskryminacja płci i że jej przejawem jest postawa "dziewczyny, to nie dla was". Ważnym krokiem, aby w efekcie te postawy zmieniły się na plus, jest międzynarodowa kampania dla "footballu w spódnicy" z partnerską drużyną kobiecą z Turcji. Przez 10 mies. uczennice z Piecek oraz studentki z Turcji prowadzą w swoich krajach: treningi piłkarskie dla dziewczyn, spotkania i mecze sparringowe z innymi drużynami oraz wspólną stronę internetową zrzeszającą podobne pasjonatki, a w finale dwa spotkania drużyn z obu krajów i mieszkańców: w Pieckach w Polsce i w Rize w Turcji - mecze, pokazy i dyskusja o tym, po co i jak wspierać młode piłkarki i jak to się odbywa w praktyce w obu krajach

Zdjęcia i relacje ze współpracy polsko-tureckiej na Facebooku: Piłkarskie Drużyny Kobiet

Jak to się wszystko zaczęło?

Wszystko zaczęło się od Marleny Bednarczyk, która w swojej rodzinnej miejscowości Stare Kiełbonki zaczęła grać w piłkę nożną z chłopakami jeszcze w szkole podstawowej. Kiedy przyszła do gimnazjum do Piecek, okazało się, że dziewczyn zainteresowanych tym sportem jest więcej, więc zaczęły inicjować „żeńskie” treningi na Orliku w Pieckach i szkolnej hali sportowej w Nawiadach.

Pomimo tego, że zwracały się do różnych osób, nikt nie chciał zostać ich stałym trenerem - albo ze względów finansowych, albo dając do zrozumienia, że dziewczyn trenować na poważnie nie warto. Minął sezon 2012 i wtedy dowiedziały się o projekcie ”PILne! Pasjonaci Inicjatyw Lokalnych. Jak działać, żeby się działo?”. Z myślą o szkółce piłkarskiej dla dziewczyn do projektu przystąpiła Marlena Bednarczyk jako tzw. lider, a pozostałe dziewczyny uczestniczyły w niektórych spotkaniach gościnnie. Jednym z działań była próba napisania młodzieżowego projektu nie tylko dla siebie i według swoich zainteresowań, ale także dla innych mieszkańców, rówieśników lub dorosłych. Po rozmowach i debatach z uczestnikami i moderatorami projektu ”PILne!” po 4 miesiącach powstał taki oto pomysł.

Projekt „Piłkarskie Drużyny Kobiet – czyli dlaczego nie grać w spódnicy?”

Celem Międzynarodowej Inicjatywy pod tytułem ”Piłkarskie Drużyny Kobiet - czyli dlaczego nie grać w spódnicy?” jest podniesienie zainteresowania i wzmocnienie pozytywnych postaw wobec ”footballu w spódnicy” wśród lokalnych społeczności w dwóch miejscach: w Pieckach (Warmia i Mazury, Polska) i w Rize (Turcja), ze szczególnym uwzględnieniem dziewcząt w wieku od 10 do 20 lat (od wyższych klas szkoły podstawowej do szkoły średniej włącznie) jako chętnych do uprawiania tego sportu i stworzeniem lub dołączeniem do drużyny piłkarskiej.

Dziewczyny chcą być traktowane poważnie

Projekt ma się przyczynić także do poprawy jakości lokalnego systemu wsparcia dla młodzieży – to głos młodej piłkarskiej drużyny, że chcą być potraktowane równie poważne, jak inne sportowe grupy młodzieżowe – przez nauczycieli, trenerów, instytucje zajmujące się edukacją i sportem. Jednym z oczekiwanych rezultatów projektu jest pojawienie się w perspektyw na dalsze wspieranie dziewczyn w realizacji ich pasji – ze strony środowiska lokalnego (np. szkoły/szkół, władz lokalnych, GOK) – i podobnie w środowisku lokalnym w Rize, gdzie dodatkowym wzmocnieniem może być pozytywny przykład Uniwersytetu, który ma w swoim doświadczeniu dobrą praktykę wspierania studenckiej żeńskiej drużyny piłkarskiej.

Projekt rozwija również aktywność obywatelską młodzieży w małej wiejskiej gminie. Zaczęło się od tematu treningów piłkarskich kilku dziewczyn, których nikt nie chciał się podjąć, bo to dziewczyny i ten rodzaj sportu w wersji żeńskiej był (jest) spostrzegany jako co najmniej dziwny. Jak określiła grupa inicjatywna, „szybciej znalazłybyśmy wsparcie, gdybyśmy chciały grać w kosza lub siatkówkę”. W dziewczynach wzrosła chęć podjęcia tego tematu – bo za osobami chętnymi bądź niechętnymi do pomocy stoją konkretne instytucje. Ważne jest tu także „zarażanie” innych pasją, „wciąganie do działania”, dotarcie do rówieśników, aby włączyli się w coś, co pomoże przełamać stereotypy związane ze spostrzeganiem sportu jako mniej lub bardziej kobiecego, a tym samym mniej lub bardziej wartego wsparcia i uwagi.

Przeczytaj więcej o sporcie dziewcząt i kobiet:

Komentarze